این روزای آخر سال اونقدر سرم شلوغه که به هیچ کارم نمی رسم.

یادم میاد 3 سال پیش که تازه استخدام شده بودم همون بدو خدمت روسای محترم وعزیزم منو که یه دختر معصوم و مظلوم بودم رو به یکی از شعبه های شهرستانهای اطراف تهران فرستادن. دستشون درد نکنه. صبح ساعت 5:30 از خونه راه می افتادم که ساعت 7 شعبه باشم. واقعا که... !!!

خب اکثر مردم اونجا بی بضاعت وبی سوادن و90% هم ترک زبان هستند.خودتون تصور کنید من که یه کلمه ترکی بلد نیستم  پشت باجه چجوری باید با اونا ارتباط برقرار می کردم.؟! خلاصه هر جوری که بود با حرکات پانتومیم وکمک گرفتن از همکارا که ترکی بلد بودن از زیر زبونشون می کشیدم که چقدر می خوان پول برداشت کنن!!! ساعت 4 که در شعبه بسته می شد با همکارا خاطرات اون روزمون رو واسه هم تعریف می کردیم و می خندیدیم!!!

چه روزگاری داشتیم... یه روزی یه خانم پیر اومد و 200 تومان واریز کرد به حسابش. وقتی داشت می رفت  بهم گفت: " دخترم من4 تا بچه دارم وتا چند ماه دیگه می میرم وقتی مردم تو به هر کدوم از بچه هام 50 تومان بده. نه بیشتر نه کمتر. چون دعواشون میشه. یادت می مونه دخترم"؟؟...

خلاصه شغل ما همش خاطره ست.  خاطرات خوشحال کننده وغمگین...

من 1 سال تو اون شعبه بودم.اون سال قرعه کشی بانک ملت فروردین برگزار می شد وجایزه اش هم 1000 تا ماشین یا همون اتومبیل بود که تازه وارد ایران شده بود.جاتون خالی!!!  اسفند ماه تو شعبه ما اونقدر برای افتتاح حساب استقبال شده بود که جای سوزن انداختن نبود. من روزی 100 تا حساب باز می کردم؛ اونقدر خسته می شدم که فکر می کردم فردا مریض می شم می افتم خونه استراحت می کنم! ولی این اتفاق نمی افتاد!!

خلاصه 28 اسفند رسید و منم طبق معمول اسفند ماه تا ساعت 7شب کار کردم..وقتی می خواستم برم خونه به ماشینی که برای تبلیغ وسط شعبه گذاشته بودن نگاهی کردم و ناخودآگاه گفتم : خدایا من اینقدر تو این شعبه کار کردم اونوقت تو می خوای این ماشینو به کی بدی؟ به چراغاش که خیره شدم اشک تو چشام جمع شد؛ نمی دونم چرا؟شاید از خستگی بود شایدم...

1 ماه بعد من به یه شعبه ممتاز و لوکس وسط شهر تهران منتقل شدم. روزی که قرار بود بانک ملت قرعه کشی بشه  کمی کسالت پیدا کردم رفتم دکتر. دکتر گفت یه seromبرات خوبه چون خیلی ضعیف شدی. منم در جهت حفظ سلامتی ونشکستن دل آقای دکتر قبول کردم.

یه ربعی بود که serom به دستم زده بودن ومنم طبق معمول در خواب و بیداری مشغول حساب کتاب مشتری بودم که دیدم sms های جک وتیکه ومبارکه و حرفای عجیب غریب میاد. فکر کردم همکارام می دونن حالم خوب نیست دارن سر به سرم میذارن. کم کم دیدم شدت sms ها بیشتر میشه که ناگهان رئیسم زنگ زد و گفت :" عزیزم، کارمند نمونه  ماشین برنده شدی! اما چیز مهمی نیست فقط به فکر سلامتیت باش؛ فردا هم بیا سر کار!!".

من از شدت خوشحالی نمی دونستم باید چه کار کنم! حتی نمی دونستم تا آخر serom باید صبر کنم یا نه؟!!

خلاصه اینکه ایشالا ازین خبرای خوب قسمت همتون بشه. البته سلامتی از همه چیز مهمتره. من همیشه خدا رو شکر می کنم که خانواده خوب وسلامتی بهم داده.

راستی اگه شماهم بخواین براتون حساب باز می کنم چون همه می گن دستم سبکه!!